شکایت زنان مبتلا به تومور مغزی علیه فایزر؛ آیا داروی هورمونی دپو-پروورا خطرزاست!_خبررسان

خبررسان: برخی زنان بریتانیایی مدعی شده‌اند که بعد از مصرف و تزریق هورمون ضدبارداری دپو-پروورا محصول فایزر، به تومور مغزی مبتلا شده‌اند و پرونده شکایت علیه این شرکت باز کرده‌اند. وکلا در حال بازدید امکان عمل حقوقی به نمایندگی از کاربران دپو-پروورا می باشند.

به گزارش خبررسان به نقل از گاردین، داروی هورمونی دپو-پروورا، پروژسترون مصنوعی با دوز بالا است که هر سه ماه یک‌بار تزریق می‌شود و برای کنترل بارداری و برخی اختلالات قاعدگی تجویز می‌شود. مطابق محاسبات سازمان ملل، نزدیک به ۷۴ میلیون زن در سراسر جهان و ۳.۱٪ زنان ۱۵ تا ۴۹ ساله بریتانیا

از این روش منفعت گیری می‌کنند.

مطالعات متعدد نشان داده‌اند زنانی که از دپو-پروورا منفعت گیری می‌کنند، نسبت به دیگر زنان خطر نسبی بیشتری برای ابتلا به مننژیوم دارند، هرچند ریسک کلی هم چنان پایین است. این تومورهای خوش‌خیم طبق معمولً سرطانی نیستند، اما می‌توانند علتتشنج، نابینایی، افت شنوایی، سردرد و مشکلات حافظه شوند.

چند شرکت حقوقی بریتانیایی از جمله Austen Hays، Fletchers و Leigh Day در حال بازدید پرونده‌های احتمالی علیه فایزر می باشند. چایا هانومانجی، شریک شرکت Austen Hays، او گفت تا بحال دست‌کم ۳۰ زن با مننژیوم بعد از منفعت گیری طویل‌زمان دپو-پروورا

به آن‌ها مراجعه کرده‌اند. او افزود: «این دارو می‌بایست ایمنی کافی داشته و هشدارها و منع مصرف آن به محض آشکار شدن خطرات تازه به‌روزرسانی شود.»

در آمریکا، هزاران زن در حال شکایت از فایزر برای دریافت خسارت می باشند و سه شرکت حقوقی پرونده‌ای فدرال برای نزدیک به ۲۵۰۰ زن تنظیم کرده‌اند که اولین دادگاه آن در دسامبر برگزار می‌شود. وکلا می‌گویند فایزر از سال ۲۰۱۵ از خطر مننژیوم مطلع بوده اما بیماران و پزشکان را در جریان نگذاشته و به سازمان FDA نیز هشدار کافی نداده است.

مثالای از قربانیان، ساندرا سوماراکیس است که بعد از مصرف ۱۵ ساله

دپو-پروورا، به مننژیوم مبتلا شد و تحت چند جراحی و درمان‌های پرتویی قرار گرفت. او می‌گوید: «زن‌ها نباید زندگی من را توانایی کنند و باید پیامدهایی برای این غفلت وجود داشته باشد.»

در بریتانیا، کلر باک، ۴۷ ساله، معتقد است تزریق دپو-پروورا در ابتلای او به مننژیوم مؤثر بوده و به گمان زیادً عمل قانونی علیه فایزر را بازدید خواهد کرد، اما تمرکز او فعلاً بر آگاهی‌رسانی است. او بعد از جراحی مغز ناچار به نصب پلاک فلزی در پیشانی شده و هم‌اکنون با مشکلات بینایی، شنوایی و حافظه و اثرات روحی ناشی از بیماری دست و پنجه نرم می‌کند.