آغاز جوانگرایی در تیم ملی فوتبال؛ ضروریتر از همیشه
تیم ملی فوتبال ایران در آستانه جام ملتهای آسیا ۲۰۲۷ با چالشهای جدیدی مواجه است که یکی از آنها آغاز پروژه جوانگرایی است.
به نقل از مشرق، پس از شکست تیم ملی در نیمهنهایی جام ملتهای آسیا ۲۰۲۳ برابر قطر، یکی از بزرگترین نگرانیهای متخصصان میانگین سنی بالای بازیکنان و استراتژیهای فنی تیم بوده است. کارشناسان بر این باورند که فراتر از نتایج لحظهای، فوتبال ایران باید به سمت تغییر نسل و ایجاد یک سبک بازی نوین حرکت کند تا نتایج این تغییرات در جام جهانی ۲۰۲۶ مشاهده شود. با تاریخچه غنی فوتبال ایران، این کشور همیشه یکی از مدعیان اصلی در قاره آسیا بوده است، اما بدون نوسازی و تحولات اساسی، حفظ این مقام دشوار خواهد بود.
در گذشته، فوتبال ایران با داشتن تیمهای «ایران الف» و «ایران ب» در عرصههای بینالمللی رقابتی پرشور داشت. اگرچه شرایط امروز بهگونهای دیگر است، اما آن دوران نشاندهنده این بود که فوتبال ایران در بسیاری از پستها با کمبود بازیکن مواجه نبود و رقابت برای پوشیدن پیراهن ملی وجود داشت. اما امروز وضعیت بهمراتب متفاوتتر شده و در برخی پستها حتی انتخابها برای کادر فنی بسیار محدود شده است.
لیگ برتر ایران دیگر مانند گذشته بهعنوان یک کارخانه تولید بازیکن عمل نمیکند. با این حال، تیم ملی نیز نمیتواند بهعنوان قربانی این ضعف شناخته شود. کادر فنی باید علاوه بر نتایج فوری، آینده فوتبال ملی را نیز در نظر بگیرد. توجیه استفاده مداوم از بازیکنان باتجربه بهمنظور کسب نتیجه در آسیا دیگر در میان مردم پذیرفته نیست. خوب یا بد، عملکرد تیم ملی تحت هدایت امیر قلعهنویی نشاندهنده این است که تغییری در مسیر تحول فوتبال ایران صورت نگرفته و ادامه همین روند احتمالاً مشکلات بیشتری را در آینده به همراه خواهد داشت.
با نزدیک شدن به جام ملتهای آسیا ۲۰۲۷ که قرار است در دی و بهمن سال جاری در عربستان برگزار شود، کار کادر فنی برای تغییرات دشوارتر شده است. امیر قلعهنویی پیشتر وعده داده بود که بهتدریج جوانگرایی را آغاز کند، اما این وعده هنوز به تحقق نرسیده و تیم ملی به مسنترین تیم تاریخ جام جهانی تبدیل شده است.
اگرچه سن بهتنهایی در فوتبال تعیینکننده نیست، اما ادامه دادن با گروهی از بازیکنان پیر ازنظر فنی قابل توجیه نیست. اگر جوانگرایی از جام ملتهای ۲۰۲۳ آغاز شده بود، امروز تیم ملی باید فقط مسیر پیشرفت آن را ادامه میداد. اکنون، تیم ملی با چالش تغییر بخش بزرگی از بازیکنان کلیدی خود مواجه است.
واقعیت این است که پیادهسازی ایدههای جدید با بازیکنانی که سالها در یک چارچوب فکری و تاکتیکی بازی کردهاند، کار آسانی نیست. بسیاری از این بازیکنان بهطور ناخودآگاه با الگوهای قدیمی به میدان میروند و تغییر نگرش گاهی از تغییر نفرات دشوارتر است. بنابراین، جوانگرایی تنها به معنای کاهش میانگین سنی نیست؛ بلکه فرصتی برای تغییر رویکرد، افزایش جسارت و ارائه یک فوتبال متفاوت است.
به هر روز که به آغاز جام ملتهای آسیا نزدیکتر میشویم، فرصتهای تصمیمگیری کاهش مییابد. اگر قرار است تغییری ایجاد شود، زمان آن هماکنون است، نه پس از یک ناکامی دیگر.
جام ملتهای آسیا ممکن است آخرین فرصت برای تغییر باشد؛ تغییراتی که با جوانگرایی آغاز و به تغییر نگرش و فلسفه فوتبال ایران ختم خواهد شد. اگر این فرصت هم از دست برود، فوتبال ایران مجدداً بهای امروز را در فردا خواهد پرداخت.
فوتبال ما باید به الگوهای تیمهای آسیایی مانند ژاپن و کره که رقبا اصلی ما در آسیا هستند، توجه کند تا در آینده شرایط بهتری را تجربه کند. همچنین، فراموش نکنیم که پس از کارلوس کیروش، انتقادات درخصوص عدم سازندگی مربیان ایرانی اوج گرفت و این احتمال وجود دارد که پس از دوره قلعهنویی نیز به سوختن نسل جوان نسبت داده شود.
در سایت خبری خبررسان آخرین اخبارحوادث,سیاسی,فرهنگ وهنر,اقتصاد و تکنولوژی,دفاعی,ورزشی,ایران,جهان را بخوانید.
