آیا «حفار» می‌تواند کارنامه تام کروز را مانند «بردمن» برای مایکل کیتون متحول کند؟

بازگشت آلخاندرو گونزالس اینیاریتو و چالش بزرگ بعدی تام کروز

تیزر تبلیغاتی فیلم جدید «حفار» (Digger)، حاصل همکاری مشترک تام کروز، ابرستاره‌ی جاودان هالیوود، و آلخاندرو گونزالس اینیاریتو، کارگردان توانمند مکزیکی، موجی از کنجکاوی و بحث‌های داغ را در میان جامعه‌ی سینمایی برانگیخته است. در حالی که بسیاری با امید به دریافت جایزه‌ی اسکار برای کروز، این فیلم را فرصتی طلایی می‌دانند، گروهی دیگر نگرانند که آثار اینیاریتو، به سبک فیلم‌های سنگین و پیچیده‌ای چون «بابل» و «باردو»، برای مخاطب عادی دشوار باشد. اما باید توجه داشت که موفق‌ترین اثر اینیاریتو، یعنی فیلم «بردمن یا فضیلت غیرمنتظره‌ی جهل» (Birdman) محصول سال ۲۰۱۴، توانست تعادلی هنری و تجاری بی‌نظیر ایجاد کند.

شخصیت اصلی «بردمن»، مایکل کیتون، پس از اینکه محبوبیت خود را در نقش بتمن در فیلم‌های تام برتون از دست داد، با بحران بزرگ حرفه‌ای روبرو شد. اما «بردمن» در سال ۲۰۱۴ نه تنها روح تازه‌ای در رگ‌های بازیگری کیتون دمید، بلکه جایگاه او را به عنوان یکی از چهره‌های شاخص سینما تثبیت کرد. سوال اصلی اینجاست: آیا «حفار» می‌تواند همان نقش نجات‌بخش را برای تام کروز ایفا کند؟ البته باید یادآوری کرد که کروز برخلاف کیتون، پس از موفقیت خیره‌کننده‌ی «تاپ گان: ماوریک» و حتی با وجود استقبال ضعیف‌تر از «مأموریت: غیرممکن – روزشمار نهایی»، همچنان از محبوبیت جهانی بالا برخوردار است.

سیر تحول حرفه‌ای: از قهرمانان آرمانی تا شخصیت‌های چندبعدی

تام کروز در دهه‌های ۸۰ و ۹۰ میلادی، با فیلم‌هایی نظیر «تجارت پرمخاطره» (Risky Business) و «تاپ گان» (۱۹۸۶)، تصویر یک قهرمان مغرور و کاریزماتیک را در سینما ترسیم کرد. الگوی داستانی این فیلم‌ها اغلب ساده بود: شخصیت کروز در ابتدا خود را برتر می‌دانست، با چالش‌هایی روبرو می‌شد که این باور را به چالش می‌کشیدند و در نهایت با اثبات توانایی‌های خود، بر همه پیروز می‌شدند.

اما در اواخر دهه‌ی ۹۰، کروز تصمیم گرفت از این قالب‌های تکراری فاصله بگیرد. همکاری‌های هنرمندانه‌اش با استنلی کوبریک در «چشمان کاملا بسته»، استیون اسپیلبرگ در «گزارش اقلیت» و مایکل مان در «وثیقه»، به او امکان داد تا نقش‌های پیچیده‌تری را بازی کند؛ شخصیت‌هایی که اعتماد به نفس ظاهری‌شان، پوششی برای نقص‌های عمیق وجودی آن‌ها بود. همزمان، او سری «مأموریت: غیرممکن» را با تغییراتی تازه و کارگردانی جی. جی. آبرامز در فیلم سوم، احیا کرد و فاصله‌ی شش‌ساله‌ی اکران فیلم‌ها را با کیفیت بالا پر کرد.

بحران تصویر و بازگشت دراماتیک

سال‌های پس از «مأموریت: غیرممکن ۳» دورانی چالش‌برانگیز برای تصویر عمومی کروز بود. حواشی ایجاد شده پس از مصاحبه‌ی جنجالی او با اپرا وینفری در سال ۲۰۰۵ و افشای جزئیات زندگی خصوصی‌اش، از جمله رابطه با کیتی هولمز و پیوندهایش با فرقه‌ی ساینتولوژی، باعث شد تا جذابیت سینمایی او در نگاه نخستین مخاطبان خدشه‌دار شود. اگرچه طرفداران همچنان برای دیدن فیلم‌های اکشن او به سینما می‌رفتند، اما انتقاداتی از فیلم‌های کم‌سود یا ضعیف‌تر او مانند «تندر استوایی»، «شوالیه و روز»، «دوران راک» و «مومیایی» شنیده می‌شد.

با این حال، یک نقطه‌ی عطف دراماتیک رخ داد. چه به خاطر تیزر خیره‌کننده‌ی «مأموریت: غیرممکن – فال‌اوت» و چه به خاطر اصرار کروز بر اکران «تاپ گان: ماوریک» پس از بازگشایی سینماها، مردم دوباره او را بخشیدند. دیگر صحبت از یک ستاره‌ی محبوب هالیوود نبود، بلکه کروز به عنوان میلیاردری شناخته می‌شد که با به خطر انداختن جان خود در بدلکاری‌های خطرناک، هنر سینما را جشن می‌گیرد. در این لحظه، شباهت او به مایکل کیتون در سال‌های پس از «بردمن» آشکار می‌شود: نه کیتونِ آن زمان و نه کروزِ امروز، صرفاً به خاطر بازیگری‌شان تحسین می‌شوند، بلکه به عنوان نمادهایی زنده در فرهنگ عامه، هر کدام به سبک خودشان.

آیا «حفار» کلید طلایی اسکار است؟

فیلم «بردمن» با بهره‌گیری از سفر حرفه‌ای مایکل کیتون، داستانی درباره‌ی بازیگری ساخت که در دام ابرقهرمانی گذشته اسیر شده است. با وجود تکنیک‌های پیچیده‌ی دوربین‌برداری بلند و موسیقی جذاب، این فیلم با مخاطبان ارتباط عمیقی برقرار کرد و باعث شد دوباره ارزش هنری کیتون را درک کنند. حالا سوال این است که آیا «حفار» می‌تواند همین تاثیر را بر حرفه‌ی تام کروز بگذارد؟

در حال حاضر، تریلر منتشر شده از «حفار» اطلاعات زیادی در اختیار ما نمی‌گذارد؛ تنها چند نمای امپرسیونیستی از کروز را نشان می‌دهد که در فضایی با دیوارهای چوبی، فریادهایی نامفهوم سر می‌دهد. علاوه بر این، اگرچه «بردمن» چهار جایزه‌ی اسکار دریافت کرد، اما این جایزه برای مایکل کیتون به دست نیامد (با این حال اینیاریتو سال بعد با فیلم «بازگشته» به لئوناردو دی‌کاپریو اسکار را هدیه داد).

با این وجود، اگر اینیاریتو موفق شود لایه‌های پیچیده‌ی احساسی ما را نسبت به بزرگ‌ترین ستاره‌ی نسل خود در قالب یک کمدی سیغه هنرمندانه بازآفرینی کند، «حفار» می‌تواند نگرش ما را نسبت به تام کروز دگرگون سازد و لایه‌ای جدید به این بازیگر اسطوره‌ای بیفزاید؛ لایه‌ای که شاید حتی بتواند جام طلایی اسکار را نیز نصیب او کند.

منبع: Den of Geek

نوشته‌ی «آیا «حفار» حرفه‌ی تام کروز را دگرگون خواهد کرد؟» نخستین بار در خبررسان پدیدار شد.