اعتراض روزنامه اصولگرا؛ قبلا می‌ انها گفتند رئیسی و احمدی نژاد آخرین شانس نظام می باشند، الان می گویند پزشکیان_خبررسان

گزاره «فلان شخص آخرین شانس نظام است» سال‌ها است به یک پرستیژ روشنفکرانه تبدیل شده است.

اصولاً عباراتی اینچنینی که با واژه شانس ساخته می‌شود، گرته‌برداری‌شده از فرهنگ غربی است. در آنجا «شانس» جایگاهی خاص دارد و طبق معمولً شانس را که مفهوم عمیق‌تری در حوزه فلسفه دارد، روبه رو پیشامدی یا اتفاقی (رندوم) قرار خواهند داد و به آن دقت بیشتری می‌کنند. با این‌حال در همان فرهنگ هنگامی مفهوم شانس به عرصه سیاست می‌رسد، با افول همراه می‌شود.

حسین مرعشی، احمد زیدآبادی روزنامه‌نگار، محمود صدری روزنامه‌نگار و پورابراهیمی نماینده مجلس از افرادی بودند که شخص رئیسی را یا ماموریت‌ای را که برای او تعیین می‌کردند، آخرین شانس جمهوری اسلامی می‌دانستند.

وقتی هم متملقان اطراف احمدی‌نژاد او را آخرین شانس نظام می‌دانستند.  اما پیش از او و برای نخستین‌بار در زمان دولت اصلاحات این‌گونه سخن‌ها باب شد. آن زمان خاتمی آخرین شانس نظام می بود. خود خاتمی کلیدواژه «زمان» بیشترین کاربرد را در سخنانش دارد. هرچیزی را آخرین زمان یا یک زمان ازدست‌رفته می‌بیند. 

اگر همه این شانس‌بازان سیاست به‌معنی واقعی کلمه به مردم باور داشتند، مردم را شانس هر نظام و حکومتی می‌دانستند، نه اشخاص را و نه خود را! انتخابات رئیس‌جمهور نهم اتفاقاً نشان داد که مردم فارغ از تحریم‌ها و کاستی‌ها و برخی ناکارآمدی‌های مسئولان اجرایی و مقننه و قضایی، این شانس را از نظام نگرفته‌اند. در انتخاباتی که به‌نظر می‌رسید تعداد بسیاری از رأی‌دهندگان، نامزد مقبول تراز خود را در بین هیچ‌یک از شش نامزد ندیدند، اما باز هم آمدند، بعد برای چه آمدند، اگر جز برای ایران و انقلاب نبوده است؟! برای همین هنگامی در اغاز نیم‌قرن‌شدن انقلاب، محمدرضا باهنر سیاستمدار قدیمی‌کار در جواب به خبرنگار می‌گوید: «این هم که پرسیدید دولت آقای پزشکیان آخرین شانس ما است، من می‌گویم فقط دولت پزشکیان نیست، هرکس که رأی آورده می بود، آخرین شانس می بود»، معلوم می‌شود که چه مقدار امر سیاسی در ایران در نگاه سیاستمداران اسبق مبتذل، و در روبه رو، در نگاه مردم، متعالی شده است.

منبع :


روزنامه جوان