تغییر اقلیم و تهدید سلامت سالمندان ضرورت برنامهریزی هدفمند در مدیریت بحران

تغییر اقلیم و تهدید سلامت سالمندان ضرورت برنامهریزی هدفمند در مدیریت بحران, هفته ملی سالمندان با شعار عصر زندگی طولانیتر، بازاندیشی در نظامها برای زندگی بهتر برگزار شد. خبررسان گزارش داد که تغییر اقلیم آسیبپذیری سالمندان را در برابر بحرانهای پیچیده چند برابر کرده است.

مطالعات نشان میدهد سالمندان در شرایط اضطراری تا سه برابر جوانان در معرض خطر هستند و بخش قابل توجهی از تلفات در بلایا و جنگها مربوط به این گروه سنی میشود.تأثیر مستقیم تغییر اقلیم بر سلامت سالمندانموجهای گرما و سرما ناشی از تغییر اقلیم مستقیماً بر سلامت سالمندان اثر میگذارند.

تحقیقی در دزفول نشان داد موجهای گرمایی خطر بستری سالمندان بالای ۷۵ سال به دلیل بیماریهای قلبیعروقی را افزایش میدهد و موجهای سرمایی نیز بستریهای گروه ۶۵ تا ۷۴ ساله را تشدید میکند.

سالمندان به دلیل کاهش احساس تشنگی، مصرف کمتر آب و عروق تنگتر، حساستر از سایر گروهها هستند.لایههای آسیبپذیری ساختاریبحرانهای امروزی چندبعدی هستند و سالمندان با پنج لایه آسیبپذیری مواجهاند محدودیتهای جسمانی و بیماریهای مزمن، وابستگی به ابزارهای کمکی برای جابجایی، شکاف دیجیتالی در دسترسی به هشدارها و مسیرهای تخلیه، دلبستگی به مکان که از فرار باز میدارد، و خطر از دست رفتن کرامت انسانی در سرپناههای شلوغ با کمبود آب سالم و بهداشت.

آمارها نشان میدهد در سودان ۶۰ درصد مراکز بهداشتی آسیب دیدهاند و در اوکراین نه میلیون سالمند تحت تأثیر جنگ قرار دارند، در حالی که کمتر از یک درصد کمکهای بشردوستانه به نیازهای آنان اختصاص دارد.برنامهریزی در سه سطح زمانیپیش از بحران ایمنسازی محیط زندگی و تهیه کیف نجات اختصاصی شامل دارو، مدارک پزشکی، وسایل کمکی و مواد غذایی مناسب.

هنگام بحران طراحی مسیرهای تخلیه بدون موانع، مکانهای اسکان در طبقات پایین با امکانات دسترسپذیر، و توزیع کمکها با در نظر گرفتن محدودیتهای حرکتی. پس از بحران تداوم مراقبت از بیماریهای مزمن، تأمین داروهای حیاتی، کلینیکهای سیار و حفظ ارتباطات اجتماعی برای پیشگیری از انزوا.بازاندیشی نظامها و مشارکت سالمندانسند ملی مدیریت بحران نیازمند فصل اختصاصی برای سالمندان است.

نظامهای سلامت، حمایت اجتماعی و طراحی شهری باید پروتکلهای هماهنگ داشته باشند. سالمندان تنها دریافتکننده کمک نیستند؛ تجربه و دانش محلی آنان میتواند در مدیریت بحران منبع ارزشمندی باشد. رویکرد صحیح، توانمندسازی و مشارکت فعال آنان در برنامهریزی است تا سالهای پایانی عمر با امنیت، کرامت و آرامش سپری شود.