تحول مجید قربانخانی: از قهوهخانهدار یافتاباد تا شهادت در دفاع از حرم

تحول مجید قربانخانی از قهوهخانهدار یافتاباد تا شهادت در دفاع از حرم, به گزارش خبرنگار فرهنگی خبررسان از تنسیم، ابتدای اردیبهشت سال ۹۸ تهران شاهد تشییع متفاوت یک شهید دفاعکننده حرم بود. در روزی که شهر ناظر ورود قهرمانان سرزمین میبود، مراسم وداع مجید قربانخانی با حضور مادری که لباس سفید پوشیده بود، فضایی متفاوت را در جامعه ایجاد کرد.
او که قهوهخانهداری در یافتاباد تهران را مدیریت میکرد، مسیر زندگیاش در یک سفر به کربلا دگرگون شد و به شهید دفاع از حرم تبدیل گردید. پیکر او که در سال ۹۵ در منطقه خانطومان به شهادت رسیده بود، پس از سه سال با آزمایش دیانای شناسایی شده و به خاک وطن بازگشت. زندگی پرتحول این شهید، تعداد زیادی از جوانان را تحت تأثیر قرار داد.
در نگاه نویسنده کبری خدابخش دهقی، نویسنده کتاب، علت این محبوبیت را شخصیت خود شهید میداند.
او معتقد است مجید شبیه بسیاری از جوانان حاضر در خیابانها و خانوادههاست که با آنها حشر و نشر داریم؛ این ویژگی باعث میشود مخاطب با شخصیت کتاب همذاتپنداری کند. سبک زندگی متفاوت شهید قربانخانی، او را به قهرمانان ملی نزدیک ساخته و یادآور شخصیتهایی چون حر و شاهرخ ضرغام میکند. شهادت او بسیاری را به امیدواری نسبت به عاقبتبخیر شدن خود و دیگران وا داشت.
میداند که مجید را جوان عادی نشان میدهد.
رگههای مذهبی در زندگی او جز در دهه محرم دیده نمیشد؛ در این روزها او خطاهای روزهای دیگر را رها کرده و به هیئت میرفت. شهید قربانخانی پیش از شهادت نیز از محبوبان دوستان و خانواده بود؛ هم مذهبیها و هم غیرمذهبیها او را دوست داشتند.
اهی برای خرید زغال قهوهخانه دچار مشکل میشد، با وجود اینکه همه میگفتند قهوهخانهاش باید روزانه حداقل ۱۰۰ میلیون تومان درآمد داشته باشد.
نقطه عطف زندگی او، سفر به کربلا بود. دوستان میگویند مجید در مسیر کربلا همچنان پرشر و شور بود، اما وقتی به بینالحرمین رسید و از حرم امام حسین (ع) خارج شد، فردی دیگر شده بود. آرام شده، از کارهای قبل جدا شده و توبه کرده بود. نویسنده این تحول را در دو عامل خلاصه میکند اول، باور قلبی پدر مجید به رزق حلال که در بازار آهن شهرت داشت و ریالی حرام به زندگی او نرسید.
دوم، اثرات دعای مادر شهید که در چهار سال پایانی عمر مجید، روزی از دعا برای عاقبتبخیری فرزندش غافل نبود. سبک روایی نوین در مجید بربری نویسنده برای روایت زندگی شهید، برخلاف متداولترین خاطرات، سیر خطی را انتخاب نکرده و از لحظات پایانی زندگی دنیوی شهید آغاز کرده است؛ گویی ترسیمکننده لحظاتی است که او در آغاز تولدی دیگر قرار گرفته.
اگرچه رفتوبرگشتهای زمانی چالش بزرگی بود، اما با مشورت اساتید و نویسندگان، این موانع برطرف شد. خدابخش ماهها با افراد مختلف مصاحبه کرد، اما تأکید میکند که نیازی به قهرمانسازی مصنوعی نبوده؛ مجید خود قهرمان بود و قلمفرسایی در این زمینه بیمعنی است. نویسنده در پایان به درسهای آموخته شده از زندگی قربانخانی اشاره میکند.
او با تأکید بر اینکه در سالهای اخیر افراد زیادی با شنیدن خاطرات این شهید، مسیر زندگی خود را تغییر دادهاند، میگوید برای من بزرگتر اندیشیدن، مهمترین درس همنشینی با خاطرات شهید بود. وقتی در مورد یک شهید پژوهش میکنید، خودتان هم کمکم بزرگ میشوید. مجید آنقدر بزرگ شد که توانست از خیر قهوهخانهاش که بسیار دوستش داشت، بگذرد و مسیر زندگی خود را دگرگون سازد.
تاریخ ایران پر است از نام قهرمانانی که برای نگهداری آب، خاک و آیین این ملت، جانفشانی کردهاند. انتشار خاطرات شهدای دفاعکننده حرم در سالهای اخیر، دریچهای تازه برای معارفه این قهرمانان گشود. آنها با وجود سن کم و تعلق به نسلی متفاوت، در بزنگاه تاریخ در جایگاه درستی ایستادند.