ضرورت تغییر رویکرد سیاستگذاری صادراتی از ضابطهمحوری به مزیتمحوری
ضرورت تغییر رویکرد سیاستگذاری صادراتی از ضابطهمحوری به مزیتمحوری, محمود بازاری، مدیرکل اسبق دفتر توسعه صادرات، در یادداشتی تأکید کرد که در شرایط محدودیت ارزی و تحریم، سیاستگذاری صادراتی نباید تابع تصمیمات سلیقهای و مقطعی باشد.
او صادرات غیرنفتی را زنجیرهای راهبردی برای تولید، ارزآوری، اشتغال و حضور جهانی توصیف کرد و از صندوق بینالمللی پول به نقل کرد که بوروکراسی و بیثباتی سیاستی مانع اصلی رقابتپذیری صادرات ایران است.آسیبهای سیاستگذاری سلیقهاینویسنده به پنج پیامد مخرب اشاره میکند از بین رفتن پیشبینیپذیری برای قراردادها، تنبیه کل صادرکنندگان به جای هدفگیری متخلفان، از دست دادن بازارهای خارجی به نفع رقبا، کاهش سرمایهگذاریهای صادراتمحور به دلیل ریسک بالا، و تضعیف مزیتهای واقعی ایران در بخشهایی مانند کشاورزی، پتروشیمی و خدمات فنیمهندسی.راهکار نظام ارزیابی اثرات و اولویتبندی مزیتهابازاری پیشنهاد میدهد که هر مقرره صادراتی پیش از تصویب باید به سوالاتی درباره هدف صادراتی، میزان ارزآوری، گروههای تحت تأثیر، اثر بر رقبا و تحلیل هزینه-منفعت پاسخ دهد.
او بر ضرورت برقراری نظام ارزیابی اثرات مقررات صادراتی و بهروزرسانی مداوم نقشه مزیتهای صادراتی برای هدایت منابع به سمت کالا و بازارهای با ارزش افزوده بالا، ارزآوری پایدار و مزیت رقابتی تأکید کرد. نتیجهگیری او این است که صادرات پایدار با بخشنامههای متعدد نه، بلکه با سیاستگذاری هوشمند، ثبات قواعد و تبدیل مزیتهای بالقوه به مزیت رقابتی عملیاتی محقق میشود.