نتفلیکس و کن: فیلم جدید جوئل کوئن می‌تواند ده سال تنش را به پایان برساند

نتفلیکس و کن: فیلم جدید جوئل کوئن می‌تواند ده سال تنش را به پایان برساند

به گزارش خبررسان، ده سال است که سایه‌ی طولانی اختلافات تجاری بر روی رابطه‌ی نتفلیکس و جشنواره‌ی کن افتاده است، اما اکنون یک اثر سینمایی خاص، شاید بتواند کلید گشودن این قفل مسدود شده باشد. تیری فرمو، رئیس این جشنواره‌ی بی‌نظیر، بیش از دوازده ماه است که در پی آوردن جک پیک جوئل کوئن به سواحل مدی‌ترانه است، تلاشی که اکنون به نقطۀ عطفی حساس رسیده است.

این درام گوتیک آمریکایی که بازیگرانی چون جاش اوکانر، پتسی فران، فرا‌نسیس مک‌دورماند، لسلی منویل و دمین لوئیس در آن به ایفای نقش پرداخته‌اند، پیش از این برای بخش مسابقه‌ی کن و ونیز برنامه‌ریزی شده بود، اما خرید اخیر حقوق نمایش توسط نتفلیکس، مسیر را به چالشی حقوقی و سیاسی تبدیل کرده است. قوانین سخت‌گیرانه‌ی فرا‌نسه می‌خواستند هر اثری که برای نخل طلا رقابت می‌کند، ابتدا در سالن‌های سینمایی پاریس و شهر‌های دیگر اکران شود، شرطی که نتفلیکس تا به امروز هرگز نپذیرفته است.

فرو مو در مذاکرات پشت پرده، سعی داشته تا تید ساراندوس را متقاعد سازد که حضور در بخش خارج از مسابقه نیز می‌تواند با برند‌سازی قدرتمند هم‌وزن شود، همانند قاتلان ماه کامل مارتین اسکورسیزی و ماموریت غیر‌ممکن – تسویه حساب نهایی با تام کروز که بدون رقابت برای نخل طلا، موج‌های گسترده‌ای از توجه رسانه‌ای را به خود جلب کردند. با این حال، مانع اصلی همچنان بر جاست نتفلیکس حاضر نیست پنجره‌ی اکران سینمایی را برای مشترکین فرا‌نسوی بگشاید، و کن نیز از اصول خود کوتاه نمی‌آید.

پیتر رایس، مدیر ارشدی تازه‌منصوب نتفلیکس که ریشه‌های دوستی قدیمی با فرمو از دوران سرچ‌لایت دارد، اکنون به عنوان یک بازیگر دیپلماتیک در این معادله ظاهر شده است. حضور او می‌تواند پل ارتباطی باشد که سال‌هاست بر اثر تنش‌های توزیع شکسته شده بود. از سوی دیگر، نتفلیکس در سال‌های اخیر چندین فیلمساز کلاس اول را از دست داده و بازگشت به کن، فرا‌تر از یک، می‌تواند نماد اعتباربخشی مجدد به این پلتفرم باشد.

جشنواره‌ی کن، با وجود رقابت‌های منطقه‌ای، همچنان قدرتمند‌ترین سکوی معرفی آثار مولف‌محور جهان محسوب می‌شود. نتفلیکس این واقعیت را بهتر از هرکس می‌داند؛ اگرچه از سال ۲۰۱۷ که اوکجا بونگ جون-هو و داستان‌های مایروویتس نوآ بامباک آخرین حضور رسمی بودند، هیچ اثری نیاورده، اما در حاشیه‌ی جشنواره فیلم‌هایی چون امیلیا پرز ژاک اودیار را خریداری کرده که سی و سه نامزدی اسکار و دو جایزه‌ی برنده‌شد، و امسال نیز توپ سیاه را برای فصل جوایز تأمین نموده است.

سابقه‌ی برادران کوئن با کن، لایه‌ی دیگری به اهمیت این مذاکرات می‌افزاید. بارتون فینک برنده‌ی نخل طلا و بهترین کارگردانی، جایی برای پیرمرد‌ها نیست و درون لوین دیویس همه در این جشنواره رونمایی شده‌اند. اکنون جک پیک نه تنها به عنوان یک اثر هنری، که به مثابه‌ی یک فرصت دیپلماتیک برای آب کردن یخ ده ساله قرار دارد. اگر مذاکرات به ثمر برسد، نتفلیکس نه تنها به سواحل کروازت بازمی‌گردد، بلکه می‌تواند نشان دهد که مدل‌های توزیع نوین و سنت‌های جشنواره‌ای می‌توانند در هم‌زیستی هوشمندانه، یکدیگر را تقویت کنند.