هشدار آتشین رییس اتاق عمل تهران: اشتغال چندگانه پرستاران به مرز بحران رسیده

به گزارش خبررسان حسین کشتکار رییس اتاق عمل سازمان نظام پرستاری تهران، در اظهاراتی که دلی در دل نظام سلامت شهر میزند، بر لزوم مواجهه جدی با پدیده اشتغال چندگانه پرستاران تأکید ورزید. وی اتاق عمل را قلب تپنده بیمارستان توصیف کرد و گفت بار جراحیهای سنگین و تخصصی در پایتخت، کادر پرستاری را به اوج فشار رسانده است.
کشتکار با اشاره به مشاهدات میدانی خود، فاش کرد که پرستاران بهویژه زن، از أجل تامین معیشت، ناچارند همزمان در دو یا سه مرکز درمانی به خدمت بمانند. این واقعه، به تعبیر وی، زنگ خطر است که نمیتوان از شنیدن آن غافل ماند. وی قانون ارتقای بهرهوری را ابزاری قانونی دانست که بایست در تهران بهصورت مستقل و متناسب با شرایط منحصربهفرد این کلانشهر اجرایی گردد تا از ظرفیتهای حمایتی برای همکاران بیشینه بهره برداری شود.
نکتهای که ريیس اتاق عمل بر آن انگشت نهاد، بروز تضادهای پرداختی میان پرستاران هممرکز است. تفاوت محاسبه ساعات کار بر پایه تعداد محلهای اشتغال، فضای کاری را دچار تنش کرده و دغدغهای روزافزون برای مدیران بخشهای جراحی ایجاد نموده است. کمبود نیرو، مسأله مسکن و ماندگاری کادر، دیگر لایههایی بر پیچیدگی- میافزایند.
در میانه این مسیر، باید پذیرفت که راهحلهای تکبعدی از جنس افزایش نرخ کارمزد یا تشویقهای موقت، نخواهند توانست ریشههای عمیق این معضل را برکنار سازند. تجربه نشان داده که بدون بازنگری ساختاری در توزیع نیرو، اصلاح الگوی نوبتدهی و ایجاد امنیت شغلی واقعی، چرخه خستگی و فرار کادر متخصص ادامه خواهد یافت. مشارکت فعال شوراهای شهرستانی، دانشگاههای علوم پزشکی و سازمان نظام پرستاری، پیششرط هر تحولی است.
آینده پرستاری در تهران، بستگی دارد به آنکه تصمیمگیرندگان بجرأت به سمت عدالت پرداختی، کاهش بارهای غیرمنطقی و تضمین کرامت حرفهای گام برندارند. اگر امروز صدای زنگ خطر نادیده گرفته شود، فردا شاهد خالیماندن اتاقهای عمل و انهدام کیفیت مراقبت در بسترهای بیمارستانی خواهیم بود. زمان برای عمل فرا رسیده، نه برای بیانیههای تکراری.
سازمان نظام پرستاری استان تهران در بیانیهای جداگانه، از کلیه واحدهای درمانی خواسته است گزارشهای دقیق از وضعیت اشتغال کادر پرستاری را تا ماه آینده ارائه دهند. این اقدام، گام اولین در جهت شفافسازی ابعاد واقعی مسئله و تدوین برنامههای مداخلهگرایانه تلقی میشود. مشارکت فعال مدیران بیمارستانها در این فرآیند، کلید موفقیت هر طرحی است.
همزمان، نمایندگان پرستاران در شوراهای صنفی، لزوم بازنگری در الگوی نوبتدهی شبانهروزی را با تأکید بر کاهش ساعات کار إضافی و توزیع منصفانه بار وظیفه، بر میز مذاکره نهادهاند. آنها معتقدند که بدون اصلاح ساختاری در مدیریت زمان و نیرو، هر تشویق مالی نیز اثربخشی پایدار نخواهد داشت. تجربههای موفق در استانهای همجوار، الگوی قابل اقتباسی برای تهران میتواند باشد.
در جمعبندی، مسأله اشتغال چندگانه پرستاران تنها یک مسئله اداری یا مالی نیست، بلکه پیوند مستقیمی با سلامت بیمار، کیفیت مراقبت و پایداری نظام درمان دارد. تصمیمگیرندگان در سطح کلانشهر تهران، اکنون در آستانه ی تاریخی قرار دارند یا ادامه روند فعلی با هزینههای ناگوار برای جامعه، یا سرمایهگذاری هوشمند در کادر انسانی به عنوان دارایی باارزشترین نظام سلامت. زمان برای عمل فرا رسیده است.