«پدر سنگ»: روایت تکرار ناخودآگاه زخمهای کودکی در بزرگسالی
کارگردان مهدی رضائی در گفتگو با خبررسان درباره فیلم کوتاه «پدر سنگ» بیان کرد: ایده این اثر ریشه در تجربه شخصی او در درمان تروما و بازشناسی زخمهای کودکی دارد. رضائی معتقد است بسیاری از انتخابها، ترسها و الگوهای رابطهای در بزرگسالی به سالهای ابتدایی زندگی و رابطه با والدین برمیگردند. فیلم مرز باریک میان «قربانی بودن» (شرایط خارج از کنترل) و «مقصر شدن» (عدم تلاش برای تغییر) را ترسیم میکند؛ شاهین شخصیت اصلی، مردی است که در سایه پدری سنگدل و مادری ناتوان رشد کرده و با تمام تلاش برای متفاوت بودن، ناخودآگاه الگوهای پدر را بازتولید میکند.
معنای چندوجهی عنوان و هدف فیلمساز
رضائی عنوان «پدر سنگ» را بهصورت عمدی مبهم نگه داشته تا مخاطب خود معنا بسازد؛ سنگ میتواند نماد سردی، سکوت، خشونت، زخم یا انتقال نسلبهنسل باشد. او میخواست مخاطب نه تنها شاهد داستان شاهین باشد، بلکه کودک درونی خود را در او ببیند و حس مشترک بودن زخمها را تجربه کند. کارگردان تأکید کرد: «پدر سنگ» آغاز مسیری است برای یافتن زبان سینمایی شخصی که بتواند درباره پیچیدگیهای انسانی و روانی گفتگو کند بدون دیکته کردن معنا.
