روایتی از اولین حضور در المپیک تا حسرت همیشگی ژیمناستیک ایران

روایت حضور ژیمناستیک ایران در المپیک

ژیمناستیک می‌بایست به عنوان شگفتی‌ساز ورزش ایران در سال ۱۴۰۳ شناخته شود؛ رشته‌ای که با وجود سرمایه‌گذاری‌های کلان دیگر کشورها، در ایران همچنان حاشیه‌دیده و درگیر چالش‌های فراوان است. از کمبود تجهیزات استاندارد گرفته تا مشکلات مدیریتی که سال‌ها این رشته را در آغوش گرفته‌اند، اما در سال جاری یک نماینده ایرانی پس از ۶۰ سال توانست در المپیک پاریس حضور یابد.

این دستاورد نشان می‌دهد که با وجود تمام موانع، در صورت دقت و حمایت مسوولان ورزش، چامپینان ایرانی می‌توانند در جمع ابرقدرت‌های ژیمناستیک جهانی در مهم‌ترین舞臺 ورزشی جهان حاضر شوند؛ نه با سهمیه وایلدکارت، بلکه از راه سهمیه‌ای که مهدی الفتی با تلاش بدست آورده است. این موفقیت بزرگ تحت رهبری رضا خیرخواه، سرمربی تیم ملی، محقق شده است. برای بررسی اوضاع ژیمناستیک ایران در سال گذشته و برنامه‌های آتی، با ایشان گفتگویی انجام دادیم که در ادامه می‌خوانید:

* جناب خیرخواه، قطعاً مهم‌ترین رویداد سال ۱۴۰۳ کسب سهمیه المپیک بوده است. این اتفاق چگونه محقق گردید؟

دست‌یابی به سهمیه المپیک و قدم‌گذاری در این میدان بزرگ، مهم‌ترین اتفاق سال گذشته برای ژیمناستیک ایران محسوب می‌شود. ما به طور مستقیم و نه از طریق وایلدکارت به المپیک راه یافتیم و نکته مهم‌تر این بود که الفتی به فینال رسید و در میان هشت نفر برتر جهان قرار گرفت. به نظر من این یک آرزوی دور از دسترس بود که با لطف خدا به آن رسیدیم.

* پس از این اتفاق بزرگ، بازتاب گسترده‌ای در سطح رسانه‌ها و افکار عمومی ایجاد شد.

بله، دقیقاً. با توجه به امکانات محدود ما، این موفقیت در سطح جهانی حیرت و تحسین را برانگیخت. در مسابقات پیشین المپیک، علی‌رغم حضور رقبای قوی، ما در هر دوره با دو ورزشکار حاضر شدیم و به مدال رسیدیم. این موضوع باعث تعجب سایر کشورها شد، چرا که آن‌ها می‌دانستند ایران تجهیزات روزن و بومنی ندارد و ژیمناستیک ایران سال‌ها دچار حوادث و مشکلات مدیریتی بوده است. کسب مدال در بازی‌های آسیایی هانگژو نیز توجه همه را به خود جلب کرد؛ در آنجا بهترین‌های جهان حضور داشتند و رقابت بر سر مدال جدی بود، که لطف خداوند شامل حال ما گردید.

* تلخ‌ترین رویداد سال گذشته برای ژیمناستیک ایران چه بود؟

در سایت خبری خبررسان آخرین اخبارحوادث,سیاسی,فرهنگ وهنر,اقتصاد و تکنولوژی,دفاعی,ورزشی,ایران,جهان را بخوانید.

ما می‌توانستیم سه ورزشکار المپیکی داشته باشیم. متأسفانه محراب احمد کهنی، که تمام مربیان جهان او را شانس‌دار برآوردند، به دلیل مسائل سربازی و بی‌ثباتی مدیریتی در فدراسیون، نتوانست در مهلت مقرر به ایمیل وادا پاسخ دهد و از المپیک محروم گردید. سعیدرضا کیخا نیز تا یک قدمی از سهمیه المپیک باقی مانده بود، اما با شیوع جهانی کرونا، فینال مسابقات گزینشی باکو لغو شد و نتایج مقدماتی به عنوان نتیجه نهایی اعلام گردید که کیخا را از المپیک دور کرد.

ما فرصت داشتیم تا سه ورزشکار به المپیک برویم، اما این اتفاق نیفتاد. هیچ‌کس پیش‌بینی نمی‌کرد ژیمناستیک ایران نه تنها به المپیک برسد، بلکه شانس مدال‌گیری هم داشته باشد. هر سه ورزشکار در مسابقات گزینشی المپیک در میان پنج نفر برتر جهان قرار داشتند و به نظر من این یکی از تلخ‌ترین رویدادها بود. آن‌ها می‌توانستند حتی در المپیک روی سکو بروند. اگر الفتی بر روی تجهیزات استاندارد تمرین می‌کرد، قطعاً در میان مدال‌آور‌ها می‌بود.

* بزرگترین ضعف موجود در این رشته چیست؟

متأسفانه بزرگترین ضعف ما عدم وجود تجهیزات و امکانات استاندارد است. در حال حاضر حتی یک ست کامل استاندارد در ایران موجود نیست، در حالی که هزینه تهیه آن حداکثر ۱۰ تا ۱۵ میلیارد تومان برآورد می‌شود، اما سال‌هاست که داشتن چنین ستی آرزوی ورزشکاران ماست. متأسفانه چند بار به دلیل فرسودگی وسایل، در mitad تمرین تجهیزات شکسته شده و قهرمانان ما دچار آسیب شده‌اند. حتی وقتی وزیر وقت (کیومرث هاشمی) به تمرینگاه مراجعه کرد، همین اتفاق افتاد و وسیله شکست، ورزشکار پرتاب شد و چندین ماه از ناحیه کتف آسیب دید.

روایتی از اولین حضور در المپیک تا حسرت همیشگی ژیمناستیک ایران

واقعاً متأسف است که برای برخی رشته‌های ورزشی میلیاردها هزینه می‌شود بدون ثمره، اما برای ۱۰ تا ۱۵ میلیارد تومان تیم ملی ژیمناستیک باید عمری در حسرت بماند. این رشته مادر است و اگر کشورها در رشته‌های گوناگون در جهان قدرتمند هستند، به این دلیل که از ابتدا با ژیمناستیک آغاز کرده‌اند و در آن قوی هستند. اما ما ۱۵ سال است که منتظر ارائه یک ست استاندارد می‌مانیم.

* مسابقات و برنامه‌های پیش رو در سال ۱۴۰۴ کدامند؟

ما مسابقات قهرمانی آسیا را در ماه خرداد پیش رو داریم، همچنین بازی‌های کشورهای اسلامی که کمیته ملی المپیک بر حضور ژیمناستیک در آن تأکید کرده است. در أواخر ۱۴۰۴ نیز مسابقات گزینشی المپیک در قطر و آلمان برگزار می‌شود که باید در آن‌ها شرکت کنیم. متأسفانه برای برگزاری اردوها هم با مشکل مواجه هستیم، چرا که فدراسیون از نظر مالی در مضیقه است. تا کنون اردوها برگزار شده، اما از اکنون به بعد دچار مشکل شدیم. علاوه بر اردوها، باید ورزشکاران جوان را نیز به مسابقات گوناگون اعزام کنیم تا تجربه کسب کنند. نظام داوران و مقررات تغییر کرده و باید ورزشکاران جوان را با این سیستم جدید آشنا سازیم. شرایط ورزشکاران بزرگسال و جوان کاملاً متفاوت است، حرکات و نمرات آن‌ها متفاوت است. بنابراین باید جوانان را به مسابقات متنوع بفرستیم تا توانایی یابند. باید روی نسل جدید کار کنیم تا حرکات آن‌ها به سطح بزرگسالان برسد، این فرآیند ۶ ماه تا یک سال زمان می‌برد و نیازمند اعزام مداوم به مسابقات است.