در وداع با معمار پیشرفت؛ بازخوانی نقشه راهی که برای نخبگان ترسیم شد
در وداع با معمار پیشرفت؛ بازخوانی نقشه راهی که برای نخبگان ترسیم شد.
تمرکز بر استعدادها و نخبگان علمی در گذشته به عنوان یکی از اصول بنیادی دیدگاههای رهبری محسوب میشده است. فراروی پیشرفت کشور بدون توجه به انسانهای خلاق، جوان و با فهم، غیرممکن به نظر میرسد و آینده ایران بیشتر از هر چیز به تواناییهای علمی و فکری نسل نخبه بستگی دارد. از این رو، حمایت از نخبگان نباید تنها به تشویقهای عملی یا تقدیرهای سمبلی محدود شود؛ بلکه باید به یک خواسته استراتژیک در جهت پیشرفت کشور تبدیل شود؛ یک خواسته که به تدریج در سیاستگذاریهای علمی و فناوری کشور نیز بازتاب یابد.
بنیادگذاری نهاد ملی نخبگان با تاکیدات رهبر شهید
ایجاد بنیاد ملی نخبگان بر پایه تأکیدات رهبری واقع شده؛ یک نهاد که با هدف شناسایی، حمایت و بهرهبرداری از ظرفیت نخبگان برای حل مشکلات کشور تأسیس یافت تا همبستگی میان استعدادهای برتر و نیازهای واقعی ایران ایجاد نماید. تأکید رهبری بر ضرورت بهرهبرداری صحیح از ظرفیت علمی نخبگان، رفع موانع تولید دانش، تقویت جنبش نرمافزاری و فراهمسازی بستر نقشآفرینی علمی جوانان، زمینه تشکیل این مجموعه را فراهم ساخت؛ یک مجموعه که قرار بود علم را از فضای تنها آموزشی خارج کرده و به موتور محرک پیشرفت ملی تبدیل نماید.
دیدارهای مکرر رهبری با نخبگان و استعدادهای برتر علمی، در دوره اخیر به یکی از مهمترین دیدارهای سالانه تبدیل شده است. استمرار این جلسات، موضوعات متنوع مطرحشده و دقت ایشان در پیگیری مسائل علمی و فناورانه کشور، نشان میدهد که مسئله نخبگان در دیدگاه رهبری فقط یک مسئله دانشگاهی نیست؛ بلکه جزئی از نقشه کلان پیشرفت و اقتدار ایران است. این دیدگاه نشان میدهد که هرچند جنبههای مختلفی در سخنان ایشان مطرح شده، اما همگی در نهایت به یک هدف کلان برمیگردد و آن تبدیل ظرفیت علمی کشور به نیروی واقعی و تأثیرگذار در حوزههای مختلف بوده است.
نخبگان: افرادی که الگوسازی نمیکنند، بلکه راهحل ارائه میدهند
یکی از مسائل مهمی که در سالهای اخیر در دیدار با نخبگان مورد تأکید قرار گرفته، جهتدهی علم به سمت حل مسائل کشور است. رهبری بارها بر این نکته تأکید کرده که ارزش حقیقی علم زمانی آشکار میشود که بتواند در عمل گرههای مشکلات کشور را باز کند. از این منظر، نخبگان صرفاً تولیدکننده مقاله یا صاحب رتبه علمی نیستند؛ بلکه افرادی هستند که توانایی تبدیل دانش به راهحل را دارند.
این تأکید در سالهای اخیر بیشتر از گذشته آشکار شده است. در حالی که در دهههای گذشته، افزایش تولیدات علمی و رشد شتاب علمی کشور یکی از دغدغههای اصلی بود، در سالهای اخیر مسئله «کارآمدسازی علم» و اثرگذاری آن در زندگی مردم، به محور اصلی تبدیل شده است. به همین دلیل، رهبری بارها نسبت به غلبه نگاه آماری و صرفاً کمی در حوزه علم هشدار داده و تأکید کردهاند که پیشرفت علمی باید در خدمت حل مسائل واقعی کشور قرار گیرد.
«مسئلهمحوری»: یکی از کلیدواژههای بارز در بیانات رهبر
بر پیوند میان دانشگاه، پژوهش، صنعت و نیازهای واقعی جامعه تأکید شده و از نخبگان خواسته شده که قدرت علمی خود را در جهت حل مسائل اقتصادی، صنعتی، زیستمحیطی، پزشکی و فناوری کشور به کار گیرند. «مسئلهمحوری» در سالهای اخیر به یکی از کلیدواژههای بارز در بیانات رهبر مرتبط با نخبگان تبدیل شده است؛ رویکردی که سعی دارد فعالیت علمی را از فضای تنها نظری و آماری خارج کند و آن را به عنصر تأثیرگذار در پیشرفت کشور تبدیل سازد.

نخبگان باید به طراحان فناوریهای راهبردی تبدیل شوند
با گسترش بحث اقتصاد دانشبنیان در کشور، نقش نخبگان در این زمینه نیز به بیشتر توجه شده است. رهبری در دیدارهای متعدد، نخبگان را از اهمیتدارترین پیشرانهای اقتصاد آینده ایران معرفی نموده و بر این باور تأکید داشته که اقتصاد کشور باید بر پایه علم، فناوری و نوآوری مستقر شود. در این رویکرد، شرکتهای دانشبنیان، هستههای فناور و گروههای نوآور، صرفاً بنگاههای اقتصادی نیستند؛ بلکه بخشی از مسیر استقلال و اقتدار کشور محسوب میشوند. به همین دلیل، در سالهای اخیر بارها بر ضرورت حمایت از جوانان نخبه، کاهش موانع اداری، تسهیل مسیر فعالیتهای فناورانه و تبدیل ایدههای علمی به محصول و ثروت ملی تأکید شده است.
رهبر شهید در دیدارهای مختلف، اقتصاد متکی به نفت و منابع خام را اقتصادی آسیبپذیر توصیف کرده و در مقابل، اقتصاد دانشبنیان را مسیری پایدار برای رشد کشور دانستهاند. در چنین دیدگاهی، نخبگان تنها پژوهشگر یا استاد دانشگاه نیستند، بلکه میتوانند به کارآفرینان و طراحان فناوریهای راهبردی تبدیل شوند؛ افرادی که قادرند از مسیر علم، فرصتهای جدید اقتصادی ایجاد کنند.
دغدغه رهبر درباره حفظ سرمایه انسانی در کشور و مقابله با مهاجرت نخبگان
یکی دیگر از دغدغههای مهمی که مورد توجه قرار گرفته در دیدارهای سالهای اخیر با نخبگان، مسئله مهاجرت نخبگان و حفظ سرمایه انسانی کشور بوده است. رهبری ضمن آگاهی از ارتباطات علمی و حضور نخبگان در محافل علمی جهان، همواره بر این نکته تأکید کرده که کشور باید شرایطی فراهم کند که نخبگان، آینده خود را در ایران ممکن ببینند. در این راستا، بارها بر لزوم تجلیل از نخبگان، فراهم کردن بستر فعالیت مؤثر، اعتماد به جوانان و ایجاد امید در فضای علمی کشور تأکید شده است.
رهبری همچنین فضای یأس و ناامیدی را از مهمترین آسیبهای حرکت علمی دانسته و بر لزوم تقویت روحیه امید، اعتمادبهنفس و نگاه آیندهساز در میان جوانان نخبه تأکید نمودهاند. در سالهای اخیر، با افزایش بحث مهاجرت نخبگان، این موضوع در بیانات رهبری نیز حساسیت بیشتری پیدا کرده است. ایشان بارها از مسئولان خواستهاند که موانع اداری، مشکلات معیشتی و محدودیتهای پیش روی جوانان نخبه را برطرف کنند و شرایطی فراهم نمایند که استعدادهای برتر بتوانند در داخل کشور تأثیرگذار باشند.

تأکید رهبری بر دستیابی ایران به فناوریهای پیچیده
در دهه اخیر، مفهوم «مرجعیت علمی» جایگاه ویژهای در بیانات رهبری در دیدار با نخبگان یافته است. رهبری بارها تأکید نموده که ایران نباید تنها مصرفکننده علم یا دنبالهرو مراکز علمی جهان باشد؛ بلکه باید در برخی حوزههای راهبردی به جایگاهی برسد که دیگران برای علم و فناوری به آن مراجعه کنند.
<

