رومیسم و آرتروز: تفاوت‌ها و تشخیص

5837056

درجهان پزشکی، بسیاری از بیماری‌ها به دو دسته عمده روماتیسم‌های التهابی و روماتیسم‌های مکانیکی تقسیم می‌شوند.

رومیسم‌های التهابی بیماری‌های ایمیونولوژیک هستند که در آنها سیستم ایمنی بدن به خود حمله می‌کند و سبب ایجاد التهاب و درد می‌شود. این بیماری‌ها می‌توانند در herhangi یک نقطه از بدن ایجاد شوند، نه تنها مفصل و استخوان.

در مقابل، روماتیسم‌های مکانیکی بیماری‌های ناشی از فرسایش و ساییدگی مفصل هستند. در این بیماری‌ها، بین استخوان‌ها فاصله کم شده و سبب ایجاد درد و محدودیت حرکت می‌شود.

هشدار مهم این است که هر درد مفصلی را به اشتباه روماتیسم ندانیم. بسیاری از این موارد عوارض مکانیکال در مفصل و بافت‌های اطراف آن هستند.

در این بین، آرتروز یا اختلال مکانیکال، بیماری ناشی از فرسایش و ساییدگی مفصل است. در این بیماری، بین استخوان‌ها فاصله کم شده و سبب ایجاد درد و محدودیت حرکت می‌شود.

پروفسور الهام رجائی، فوق تخصص روماتولوژی، گفت: آرتروز معمولاً در سنین بالاتر اتفاق می‌افتد و نوع اصلی این بیماری ناشی از گذشت زمان، افزایش سن و نوع فعالیت فرد است.

وی افزود: اما گاهی مفصل در اثر یک بیماری عفونی یا روماتیسمی ملتهب می‌شود و اگر زود درمان نشود، می‌تواند آرتروز ثانویه ایجاد کند.

رجائی همچنین گفت: بیماری‌های روماتیسمی التهابی علائم مختلفی از جمله درد، تورم، قرمزی و گرمی مفصل، ریزش موی شدید، تظاهرات پوستی مانند ضایعات قرمز رنگ پوسته‌دهنده، گرفتاری ناخن و قرمزی اطراف چشم دارند.

وی بیان کرد: گاهی بیماری که نمی‌تواند از پله بالا برود و دچار تنگی نفس می‌شود، ممکن است دچار گرفتاری ناشی از روماتیسم باشد که از طرف همکاران فوق‌تخصص به ما ارجاع داده می‌شود.

رجائی در ادامه گفت: تشخیص بیماری‌های روماتیسمی صرفاً با یک آزمایش خون انجام نمی‌شود و آزمایش واحدی برای آن وجود ندارد که با درخواست آن بتوان تشخیص را قطعی کرد.

در سایت خبری خبررسان آخرین اخبارحوادث,سیاسی,فرهنگ وهنر,اقتصاد و تکنولوژی,دفاعی,ورزشی,ایران,جهان را بخوانید.

وی افزود: آزمایش‌ها در واقع نوع آنتی‌بادی را در آن روماتیسم خاص اندازه‌گیری می‌کنند.

رجائی با اشاره به اهمیت تشخیص زودهنگام، گفت: بیماران باید در صورت مشاهده تورم توأم با قرمزی و تشدید درد، زودتر مراجعه کنند تا درمان آغاز شود.

وی تصریح کرد: امروزه بسیاری از بیماری‌های روماتیسمی می‌توانند خاموش شوند و اگر بیمار همکاری لازم با پزشک داشته باشد، این بیماری به طور قطع به صورت خاموش می‌ماند و آسیبی در شرایط حاد به بیمار نمی‌زند.