استارشیپ نسل چهارمک: ارتفاع ۷۰ متری و قدرت پیشران دو برابر برای موشک SEQS

استارشیپ نسل چهارمک: ارتفاع ۷۰ متری و قدرت پیشران دو برابر برای موشک SEQS

به گزارش خبررسان در حالی که جهان هنوز تحت تاثیر لحظات تاریخی شنبه گذشته قرار دارد وقتی بازو‌های مکانیکی برج پرتاب موشک استارشیپ برای نخستین بار بخش بالایی این غول فلزی را در میان آسمان مهار و بر زمین بازگرداند، ایلان ماسک سایه‌ای از برنامه‌های بسیار پرشور‌تر و پهنه‌کش‌تر بر افق کاوش فضایی انداخته است. بنیان‌گذار اسپیس‌ایکس در پیامی کوتاه در شبکه اجتماعی ایکس پرده از وجود نسل چهارم استارشیپ برداشت که تنها یک نسخه بهبود‌یافته نیست، بلکه یک جهش کمی و کیفی در معماری موشک‌های سنگین قابل بازیابی است.

ارتفاع فضاپیمای استارشیپ در نسل به ۷۰ متر خواهد رسید، رقمی که ۱۸ متر بیش از نسل فعلی است و مستقیما به معنای افزایش ۶۰ درصدی ظرفیت سوخت رسانده می‌شود. این افزایش حجمی تنها برای حمل سوخت بیش‌تر نیست؛ بلکه پلتفرمی فراهم می‌کند که در آن ۹ موتور رپتور سطح دریا در کنار ۳ موتور رپتور خلأ مخصوص، یک سیستم پیشران بسازند که قدرت دفع را به سطحی بی‌سابقه می‌رساند. برای درک ابعاد، کافی است بدانیم ارتفاع تنها بخش شیپ در نسل چهارم تقریبا برابر با ارتفاع کامل موشک فالکون ۹ در حالت مونتاژ شده است، با این تفاوت که قطر بدنه استارشیپ ۹ متر است، تقریبا دو برابر محفظه محموله فالکون ۹.

اینطور به نظر می‌رسد که استراتژی ماسک از روز‌های نخست بر پایه یک فلسفه تکرار شتابان استوار بوده هر پرتاب، حتی اگر با شکست روبرو شود، داده‌ای است برای نسل بعد. پرتاب جمعه گذشته که نسل سوم را به فضا رساند، و موفقیت شنبه در بازیابی شیپ، تنها پیش‌نویس‌هایی بودند برای داستان اصلی که در کارگاه‌های استاربیس در حال تدوین است. مشخصه‌های فنی منتشرشده نشان می‌دهد که سوپر هوی بوس‌تر نیز در نسل چهارم دچار متامورفوزی خواهد شد تا بتواند وزن و فزاینده را تحمل کند، هرچند جزئیات کامل آن همچنان در پشت پرده است.

تصویری که ماسک در اوت ۲۰۲۵ منتشر کرد، روند تکامل را از نسل دوم تا چهارم به نمایش می‌گذاشت و آن زمان پیش‌بینی می‌کرد که در سال ۲۰۲۷ رونمایی شود. ارقام آن روز از ارتفاع کلی ۱۴۲ متر با ۶۱ متر اختصاص به شیپ خبر می‌داد، اما اظهارات اخیر مالك اسپیس‌ایکس حاکی از آن است که محاسبات نهایی احتمالا ارتفاع را به آستانه ۱۵۰ متر می‌کشاند. این انعطاف در طراحی، نشان‌دهنده رویکردی است که در آن مهندسی در خدمت سرعت توسعه قرار دارد، نه برعکس.

مقایسه با فالکون ۹ تنها برای درک مقیاس است، چرا که استارشیپ در ذات خود یک سامانه کاملا متفاوت است قابلیت بازیابی کامل هر دو مرحله، سوخت‌دهی در مدار، و طراحی برای م به و ماه. موفقیت بازیابی شنبه ثابت کرد که معماری چوپستیک یا بازو‌های برداشت، نه تنها روی کاغذ کارآمد است، بلکه در واقعیت سخت‌افزاری نیز قابل اجرا است. این شکستن تابوی بازیابی موشک‌های کلاس سوپر سنگین، قفل اصلی راه را برای تولید انبوه و پرتاب‌های روزانه باز کرده است.

اگر برنامه‌ها بر طبق نقشه‌راه پیش برود، نسل چهارم استارشیپ نه تنها رکورد بزرگ‌ترین و قدرتمند‌ترین موشک تاریخ را در اختیار خواهد داشت، بلکه نقطه عطفی خواهد بود که کاوش فضایی از حالت پروژه‌های گاه‌به‌گاه به یک زیرساخت دائمی و ارزان‌قیمت تبدیل می‌شود. چشم‌انداز پرتاب‌های متعدد در هفته، حمل بار‌های کلان به مدار زمین، و م انسانی به سیاره قرمز، دیگر توهمه‌ی علمی-تخیلی نیستند، بلکه اهداف مهندسی در دسترس شده‌اند که هر روز در آزمایشگاه‌های واقعیت می‌شوند.