جشنواره ملی هنرهای تجسمی جوانان برگزیدگان سیوسومین دوره را در کرمانشاه معرفی کرد

به گزارش خبررسان، فضای سالن اختتامیه سیوسومین جشنواره ملی هنرهای تجسمی جوانان ایران در کرمانشاه، شاهد تجمعی از هنرمندان و فعالان فرهنگی بود که در شعار آب را گل نکنیم گرد هم آمده بودند. مراسم شامگاه چهارشنبه ۲۷ آبان، نه تنها منصهای برای اعلام نام برندگان بود، بلکه فرصتی برای تجلیل از چهرههایی فراهم آورد که سالها در بستر هنرهای تجسمی کشور تلاش کردهاند.
در آغاز برنامه، از بهرام کلهرنیا به پاس عمری سرشار از فعالیت در عرصه هنرهای تجسمی قدردانی شد. همچنین هنرمندان پیشکسوت استان کرمانشاه از جمله سعید زمزیا و عبدالله جواری در حوزه خوشنویسی، محمدباقر پیرهوشیاران در نقاشی، ناصر خاورزاده در مجسمهسازی و پریسا وکیلی در تصویرسازی و گرافیک، تحت م قرار گرفتند. این تجلیلها نشاندهنده پیوند عمیق میان نسلها و تداوم سنتهای هنری در جغرافیای فرهنگی ایران است.
برگزیدگی آثار در یازده رشته هنری، تنوع و غنای خلاقیت نسل جوان را به نمایش گذاشت. از تهران تا فارس، از خراسان رضوی تا گیلان، نامهای متعددی در مقامی برگزیده، تقدیر، تشویق و شایستهتقدیر ویژه ثبت شدند. در بخش تصویرسازی، آزاد زینالدینی از تهران مقام اول را به دست آورد. خوشنویسی شاهد برتری محمدمهدی رضاییخواه از البرز بود. زهرا بالائی از قزوین در طراحی، محمدرسول حاتمآبادی در عکاسی، محمد عباسی از خراسان رضوی در کاریکاتور، روژین رسولینیا از أردبیل در طراحی گرافیک، ریحانه قائینی یحییآبادی از البرز در مجسمهسازی، شیدا صفاری از البرز در نقاشی، حسین مددی از آذربایجان شرقی در نگارگری، شبیر خلج از البرز در هنر سرامیک و محسن زمردیان از اصفهان در رسانههای هنری جدید، برگزیدههای هر رشته اعلام شدند.
حضور چشمگیر استانهای مختلف در لیست برندگان، توزیع جغرافیایی عادلانه و پویایی حرکتی هنری در سراسر کشور را تایید میکند. تعداد قابلتوجه تشویقهای اختصاصی شهرداری کرمانشاه، دلالتی بر حمایتهای محلی از جنبشهای هنری جوانان است. این الگوی گسترشیافته مشارکت، شانسهای برابر را برای استعدادهای دورافتاده فراهم آورده و مرزهای متمرکزیت را شکسته است.
دبیری رضوان صادقزاده وهمکاری نهادهای اجرایی، بستری را رقم زد که در آن هنر نه به عنوان نمایشی، به عنوان زبان مشترک تفکر و حس جيل نو شناخته شود. جشنواره با اتکا بر شعار زیستمحور آب را گل نکنیم، پیامی فراتر از زیباییشناسی را نیز به مخاطب رساند و نقوش اجتماعی هنرمند را برجسته ساخت.