نمايشگاه ايراندخت هانيه جعفري در فرهنگسراي نياوران رونمايي شد

نمايشگاه ايراندخت هانيه جعفري در فرهنگسراي نياوران رونمايي شد

به گزارش خبررسان، نگارخانه شماره دو فرهنگسراي نياوران پيشران ميقات رونمايي از اثار هانيه جعفري شد كه نام نمايشگاه را ايراندخت نهاده است.

جمعه ۲۹ آبان ساعت ۱۶، دروازه‌هاي اين فضا براي عمومي باز شد و حدود ۵۵ مجسمه و حجم ی با آماييش از نقوش ایرانی، در سه سوژه مدرن، رئال و سوررئال چيدمان يافتند.

هانيه جعفري، فارغ‌التحصيل گرافيك و نقاشي، پيش از اين نمايشگاه‌های انفرادي و گروه‌ی در داخل و خارج از كشور در پرونده‌ی كارنامه‌اش ثبت دارد.

پوشش سطح مجسمه‌ها با نقوش بومي و سنتی، دليلي بر انتخاب نام ايراندخت بوده و گويي هنرمند خواستار گفتگو بين زبان معاصر مجسمه‌سازي و ذخيره‌گاه بصری ایران بوده است.

هم‌زمان با افتتاح، كتابی هم‌نام با نمايشگاه هم رونمايي شد كه مستند فرا‌يند ايجاد اثار و نگاه نظری سازنده را در بر مي‌گيرد.

نمايشگاه تا ۶ آذر ۱۴۰۴ پيوست است و بازديد كنندگان می‌توانند از یکشنبه تا پنجشنبه ساعت ۱۰ تا ۱۹ و جمعه‌ها ۱۴ تا ۱۹ به سراغ اثار روند؛ شنبه‌ها تعطیل است.

چيدمان اثار در فضا نشان می‌دهد هنرمند سعی کرده با مقیاس‌ها و حجم‌ها بازی كند تا مخاطب را در مسیرى از رئالیسم تا سوئرالیسم به همراه داشته باشد.

پيوستي نمايشگاه تا آذر ماه فرصت می‌دهد تا نمايندگان رسانه‌ها، ناقدین و علاقه‌مندان از نگاه تازه جعفري به ميراث بصری ایران بازديد كنند و گزينه‌های کتاب را نيز مطالعه نمايند.

ترکیب نقوش سنتی با زبان مجسمه‌سازی معاصر در این مجموعه، ی بصری است که ریشه‌های فرهنگی را بدون تقلید سطحی به چالش می‌کشد.

کارشناسان می‌گویند انتخاب سه سبک رئال، سوررئال و مدرن در کنار هم، اراده‌ی هنرمند برای عبور از مرز‌های قالب‌های کلاسیک را آشکار می‌سازد.

کتاب هم‌نام نمایشگاه، علاوه بر مستند‌سازی اثار، متنهای نظری جعفری را درباره‌ی رابطه‌ی فرم و معنا در هنر تجسمی ایران معاصر منتشر می‌کند.

بازدیدکنندگان تا ششم آذر ۱۴۰۵ فرصت دارند تا از نزدیک با این گفتگوی بصری آشنا شوند و در ساعات بازدید اعلام‌شده، اثرا را در فضا‌های نگارخانه شماره دو تجربه کنند.

نمايشگاه ايراندخت به مثابه پل ارتباطی میان می‌راث بصری کهن و بیان‌های نوین مجسمه‌سازی عمل می‌کند و مخاطب را در مواجهه با فرم‌های آشنا اما بازآفرینی‌شده قرار می‌دهد.

استفاده از نقوش اسلیمی، ختایی و گلی بر سطح مجسمه‌ها، تنها تزئین نیست؛ این نقوش زبان بصری را بومی می‌سازند و روایت هویتی را در قالب‌های سه‌بعدی تداعی می‌کنند.

هم‌زمان، حضور سبک سوررئال در بخشی از آثار، فضایی رویایی خلق می‌کند که مرز میان واقعیت و خیال را محو می‌سازد و بیننده را به تفکر در مورد معنا‌های پنهان می‌رانند.

این مجموعه نشان می‌دهد هنرمند جوان چگونه می‌تواند با تکیه بر سنت، زبانی معاصر بیندیشد که هم ریشه‌دار باشد و هم در گفتگوی جهانی هنر تجسمی شرکت کند.