مستند چشم در برابر چشم با حضور علی شادمان در نیویورک رونمایی شد و راه یافتن به اسکار را طی کرد

به گزارش خبررسان، مستند بلند چشم در برابر چشم که به کارگردانی طناز اسحاقیان و فرزاد جعفری ساخته شده است، روز دوشنبه بیست و پنجم آبان در هفدهمین جشنواره بینالمللی داک ان وای سی نیویورک روی پرده رفت و توجههای گستردهای را به خود جلب کرد.
روایت واقعی و بازیگری تأثیرگذار
این اثر سینمایی بر پایه پروندهای واقعی تدوین شده و داستان تلخ نجات جان یک مادر از مجازات اعدام را با زبانی مستند اما حماسی بازگو میکند. علی شادمان، بازیگر نامآشنا سینما و تئاتر ایران، در بخشهای کلیدی این فیلم حضور یافته و با بازیای لایهلایه، عمق انسانیت را در برابر سیستمهای حقوقی سختگیر به نمایش میگذارد. حضور او نه تنها اعتبار دراماتیک را به مستند بخشیده، بلکه پل ارتباطی میان مخاطب و واقعیتهای تلخ پرونده را تقویت کرده است.
پذیرش بینالمللی و جوایز مرموق
پیش از اکران نیویورک، چشم در برابر چشم برای نخستین بار در جشنواره ترایبکای ۲۰۲۵ به نمایش درآمد و بلافاصله دو جایزه مهم یعنی جایزه ویژه هیئت داوران بخش مستند بلند و جایزه بهترین تدوین را کسب کرد. این موفقیت در ترایبکا پیشنویس موفقیتهای آتی بود؛ چرا که در جشنواره بینالمللی مستند فایپادوک ۲۰۲۶ نیز موفق به دریافت جایزه بزرگ بخش مستند تأثیرگذار شد. 
تحلیل وضعیت فعلین نشان میدهد که ترکیب روایی مستند با عناصر دراماتیک واقعی، فرمولی برنده برای جشنوارههای کلاس اول جهانی شده است. تدوین هوشمندانههای هایده صفییاری و سورن بیایبل، ریتم فیلم را به گونهای تنظیم کرده که مخاطب درگیر روایت بماند بدون اینکه احساس دستکاری کند. تهیهکنندگان کریستف جورج، گلاره کیازند و کتایون ارسنجون نیز با سرمایهگذاری هوشمندانه، پتانسیل بینالمللی این داستان را به درستی شناسایی کردهاند.
مرحله جدید اسکار ۲۰۲۷ در افق
نکتهچینترین ه اخیر، ثبت این مستند برای رقابت در نود و نهمین دوره جوایز آکادمی علوم و هنرهای سینمایی آمریکا (اسکار ۲۰۲۷) است. فیلم اکنون در آستانه آغاز مرحله رأیگیری اولیه قرار دارد و شانس جدی برای ورود به لیست نهایی نامزدها دارد. پیش از آن، برنامه اکران در لندن و پاریس تدوین شده تا مخاطب اروپایی نیز با این روایت آشنا شود.
جمعبندی مسیر این مستند، حکایت از قدرت داستانهای بومی در گذر از مرزهای جغرافیایی دارد. از تهران تا نیویورک، از ترایبکا تا فایپادوک و اکنون آستانه اسکار، چشم در برابر چشم ثابت کرده که وقتی حقیقت با هنر سینما آمیخته شود، زبانهای گوناگون را میفهمد و دلهای مختلف را میچرخاند. این فیلم در سالنهای جهانی، نه تنها افتخار برای سینمای مستند ایران، بلکه شهادت بر جهانی بودن رنج و امید انسان است.