معاونت علمی و وزارت ورزش برای هوشمندسازی فدراسیونها با مشارکت یکهمتی توافق کردند

به گزارش خبررسان در نشست مشترکی که میان معاونت علمی، فناوری و اقتصاد دانشبنیان ریاست جمهوری و وزارت ورزش و جوانان برگزار شد، چالش اصلی روبروی توسعه هوش مصنوعی در ورزش، فاصله میان فعالان حوزه فناوری و مدیران فدراسیونها معرفی شد. حسین افشین، معاون علمی رئیسجمهور، بیان کرد که این شکاف در بخشهایی نظیر پزشکی و صنعت تا حدی پر شده، اما در ورزش همچنان نیازمند برنامهریزی جدی است. وی تأکید کرد که تخصیص اعتبارات و اجرای پروژههای مقطعی کافی نیست؛ مدل مطلوب باید طوری طراحی گردد که دادههای ورزشی به ارزش اقتصادی و ثروت تبدیل شوند، چرا که بدون شکلگیری بازار برای خدمات و محصولات حاصل، روند توسعه پایدار نخواهد بود.
معاون علمی با اشاره به حساسیت دادههای ورزشی در سطح بینالمللی، ضرورت توسعه زیرساختهای بومی جمعآوری و تحلیل دادهها را با تکیه بر شرکتهای دانشبنیان داخلی برجسته کرد. او مثال فوتبال را زد هوش مصنوعی میتواند بهعنوان دستیاری تخصصی در کنار کادر فنی عمل کرده، الگوهای حرکتی، موقعیتگیری و واکنش بازیکنان را تحلیل کند و حتی در حین مسابقه پیشنهادهای فنی ارائه دهد. در این مدل، شرکتهای دانشبنیان بهجای فروش نرمافزار، خدمات تحلیلی و دستیار هوشمند مربیگری را عرضه کرده و از قراردادهای خدماتی به درآمد پایدار میرسند. سه محور اصلی همکاری شامل ورود هوش مصنوعی به فرایندهای فدراسیونها، تقویت بنیانهای علمی و توسعه ورزش همگانی با هوشمندسازی مجموعههایی نظیر مجموعه ورزشی انقلاب تعیین شد.
سازوکار مالی پیشبینیشده بر پایه مشارکت ۵۰ درصدی تا سقف یک همت است، با شرط استفاده از ظرفیت داخلی، تولید در داخل و نیروی متخصص ایرانی. افشین همچنین به نقش فناوریهای پیشرفته در تولید تجهیزات ورزشی اشاره کرد و از طراحی توپ فوتبال گرفته تا لباس غواصی، همه نیازمند دانش مهندسی و شبیهسازی هستند. برنامهریزی برای برگزاری رویدادهای ساخت ایران در استانها با هدف آشنایی مدیران ورزشی با توانمندی شرکتهای داخلی نیز در دستور کار قرار گرفت. همزمان عمادالدین فاطمیزاده، رئیس دبیرخانه ستاد توسعه فناوری، برنامه ملی هوشورز را تشریح کرد که با تمرکز بر نیازهای واقعی ورزش، چرخه نوآوری را از حکمرانی داده آغاز میکند و حوزههایی چون عملکرد قهرمانی، استعدادیابی، سلامت ورزشکاران، داوری هوشمند، ورزش همگانی و اقتصاد ورزش را پوشش میدهد.
تجربه نشان داده که موفقیت در الحاق فناوری به ورزش، وابسته به درک مشترک میان دو اکوسیستم متفاوت است؛ مدیران فدراسیونها باید نیازها را به زبان عملی بیان کنند و شرکتهای فناور باید راهکارها را بر اساس دادههای واقعی بومیسازی نمایند. بدون این تفاهم دوطرفه، بهترین الگوریتمها هم در محیطهای تمرینی و مسابقهای کاربردی نخواهند بود.
ادامه جلسات کارشناسی و بازدیدهای مشترک از فدراسیونها، گام بعدی برای شناسایی پروژههای اولویتدار و قابل اجرا خواهد بود تا سرمایهگذاریهای مشترک به نتایج ملموس در سطح میدانی و اقتصادی منجر گردند.