جنگ با آمریکا بدون تغییر نظم اقتصادی تمام نمیشود
محمدامین حقگو، پژوهشگر اقتصاد، در یادداشتی برای خبررسان تأکید کرد که پایان یافتن تقابل با ایالات متحده تنها با مذاکرات موقت یا پیروزی نظامی محض امکانپذیر نیست. او سه نگاه رایج را نقد میکند: خوشبینی نسبت به صلح پایدار، اعتماد به توافقهای گامبهگام، و انتظار از شکست کامل دشمن. هر سه، پیچیدگی نبرد تمدنی و همهجانبه را درک نمیکنند.
تله وابستگی در برابر ویرانی
نویسنده به تبلیغات حریف اشاره میکند که گزینههای «وابستگی و آبادانی» یا «استقلال و ویرانی» را به ایرانیان تحمیل میکند. حقیقت این است که اگر جنگ با گشایش اقتصادی ملموس تمام نشود، تورم، رکود و ناامیدی از درون ساختار کشور را فروپاشی خواهند کرد. دفاع از مرزها لازم است، اما برای بقا باید محاصره اقتصادی به طور مستقیم شکسته شود.
خروج از اقتصاد کهنه و تغییر معادلات منطقه
پیروزی واقعی در تغییر نظم اقتصادی مستقر و بازآفرینی جایگاه ایران در غرب آسیا خلاصه است. بازگشت به مسیرهای قبلی (مانند وابستگی به امارات یا سیستمهای پولی تحت کنترل آمریکا) تکرار اشتباه است. همکاری راهبردی با چین، روسیه، هند و قدرتهای نوظهور آسیایی ضروری است. تنگه هرمز باید از ابزار تهدید نظامی به شاهکلید اقتصاد منطقه تبدیل شود.
ترجمه اقتدار نظامی به دستاورد اقتصادی
قدرت میدانی ایران باید پایه توافقاتی باشد که اقتصاد را برای دههها بیمه کند. حصار با درخواست دیپلماتیک رفع نمیشود، بلکه باید با ضربه اقتدار ملی فرو بریزد. تاریخ نشان میدهد دژهای نظامی مستحکم بدون رونق کاروانسراها و تجارت، در نهایت به تضعیف میانجامند. اکنون باید با اتکا بر امنیت تنگهها و مسیرهای ترانزیتی، تولید داخلی و پیمانهای بینالمللی را پیوند بزنیم. پایان جنگ، خروج پیروزمندانه از محاصره و ساختن معماری جدیدی است که ایران ضامن امنیت و شکوفایی منطقه باشد.