رویدادها و اتفاقات، بحران نیستند؛ نحوه مواجهه می‌تواند بحران‌ساز باشد

رویدادها به خودی‌شان بحران نیستند؛ واکنش ما تعیین‌گراست

رئیس دانشکده علوم اجتماعی، ارتباطات و رسانه دانشگاه آزاد اسلامی با خبررسان گفت: بسیاری از رویدادها به‌خودی‌خود بحران نیستند، اما نحوه مواجهه، نوع اطلاع‌رسانی، انتخاب و برجسته‌سازی پیام، منبع خبر و روایت آن برای مخاطب می‌تواند یک مسئله معمولی را به بحران تبدیل کند. او افزود: در آرایش جدید رسانه‌ای، رسانه‌های معارض با هدفمند کردن موضوع، واژه، تصویر، منبع و زمان انتشار، سعی می‌کنند از یک رویداد عادی، روایت مورد نظر خود را بسازند. اگر رسانه‌های داخلی، فرهنگی و دانشگاهی در زمان مناسب واردنشوند، خلأ ارتباطی ایجادشده می‌تواند با روایت رقیب پر شود.

نصراللهی تأکید کرد: دانشگاه نباید صرفاً به آموزش و پژوهش بماند؛ باید با شناخت دغدغه‌ها، پرسش‌ها و ابهام‌های دانشجو، پیش از تبدیل مسائل به بحران، زمینه گفت‌وگو، اعتماد و تعامل مؤثر فراهم کند و استادان از «استاد واکنشی» به «استاد کنشگر» تبدیل شوند. او ادامه داد: استاد کنشگر پیش از بحران ارتباط می‌سازد، با دانشجو گفت‌وگو می‌کند، دغدغه‌هایشان را می‌شناسد و برای پاسخ‌گویی به آنها آمادگی دارد.

او گفت: دانشگاه باید «مسئله‌شناس»، «رسانه‌شناس» و «ارتباط‌شناس» باشد؛ باید تحولات رسانه‌ای را ببیند و زبان ارتباط با نسل جدید را بداند. در przypadku گسست ارتباطی، پرسش‌های بی‌پاسخ افزایش می‌یابند و زمینه برای شکل‌گیری روایت‌های نامطابق با واقعیت فراهم می‌شود. نصراللهی «پرسش‌های انباشته و پاسخ‌های داده‌نشده» را مسأله مهمی دانست و گفت: اگر دانشجو پرسشی دارد و پاسخ روشنی دریافت ننماید، خلأ ارتباطی می‌تواند با روایت‌های مختلف پر شود.

او تأکید کرد: مدیریت بحران از زمان وقوعش شروع نمی‌شود؛ بخش مهمی از آن قبل از بحران، در ایجاد ارتباط، اعتماد و آمادگی شکل می‌گیرد. نائبان و مدیران فرهنگی و دانشجویی باید پیش از بحران ارتباط با دانشجو را تقویت کنند، دغدغه‌هایشان را بشناسند و برای پرسش‌های آینده، از قبل پاسخ و سازوکار ارتباطی داشته باشند.

نصراللهی افزود: در مهندسی پیام، انتخاب موضوع، نحوه روایت، زمان انتشار، مخاطب، منبع و چگونگی مواجهه مخاطب با پیام مهم است.-change یک واژه، بار معنایی یک خبر را تغییر می‌دهد؛ تصویر، زاویه و زمان انتشار نیز در شکل‌گیری احساس مخاطب نقش دارد. او گفت: استادان بایدircuit‌های پیام رقیب را پیش‌بینی و پیش از تبدیل شدن به بحران، پاسخ مناسب طراحی کنند؛ زیرا поступ به득ن Rocه، زمین بازی و زمان بازی را به طرف مقابل واگذار کرده‌ایم.

[elementor-template id="9629"]

وی در پایان گفت: دانشگاه باید هم تولیدکننده پیام معتبر باشد و هم آموزش‌دهنده سواد مواجهه با پیام. استاد باید علاوه بر انتقال دانش تخصصی، تحلیل پیام و روایت را در دانشجو تقویت کند؛ زیرا دانشگاهی موفق‌تری خواهد بود که ارتباطش با دانشجو مستمر، دو سویه و مبتنی بر گفت‌وگو باشد، پرسش‌ها را پیش از انباشته شدن بشنود، زمان مناسب و با منبع معتبر پاسخ دهد و استادان خود را از «واکنش پس از بحران» به «کنشگری پیش از بحران» هدایت کند؛ زیرا مدیریت بحران عمدتاً قبل از آنکه بحران آغاز شود، در ارتباط، اعتماد، روایت‌سازی مسئولانه و افزایش تاب‌آوری ادراکی شکل می‌گیرد.