سگ رباتیک حارس با هوش مصنوعی ایرانی برای عملیات امداد در مناطق مخاطرهآسای معرفی شد

به گزارش خبررسان، شرکت پارس ارتباط افزار در نمایشگاه سیتکس ینهای از سگهای رباتیک با نامبرند حارس را به نمایش گذاشت که میتواند در شرایطی به عملیات جستوجو و نجت بپردازد که حضور نیروهای انسانی یا سگهای زندهیاب غیرممکن یا پرخطر است.
این پلتفرم چهارپا مجهز به رادارهای تشخیص حضور انسان، حسگرهای گازسنجی، اسکنرهای زیرسطحی با عمق یکونیم متر و دوربینهای حرارتی و دید در شب است. مدیریت توسعه محصول شرکت تأکید کرد که در حوادثی نظیر انفجار، درگیری نظامی یا آتشسوزی صنعتی، بوی باروت، دود و مواد شیمیایی عملکرد سگهای طبیعی را مختل میکند، در حالی که ربات حارس میتواند بدون خطر برای جان اپراتورها وارد محیطهای آلوده شده و دادههای حیاتی جمعآوری کند.
ریشههای فنی این ربات به پلتفرمهای شرکت آمریکایی بوستون داینامیکس بازمیگردد، اما به دلیل محدودیتهای تحریمی، تیم ایرانی ناچار شد حدود پانصد قطعه را از مسیرهای مختلف تأمین کرده و بهصورت محلی مونتاژ نماید. هسته پردازش هوشمند بر پایه تراشه AGX شرکت انویدیا و یک دوربین عمقسنج اینتل، قابلیتهای ادراک محیط و کنترل حرکت را به سامانه افزوده است.
حارس قادر است بر شیبهای چهلوپنج درجه حرکت کند، سرعت بیش از چهار متر بر ثانیه داشته باشد، در محدوده دمایی منفی بیست تا مثبت پنجاه وخم درجه سانتیگراد کار کند و بدنهی آن استاندارد دارد. قیمت پایه حدود بیست و شش هزار دلار، نسبت به مدلهای خارجی نظیر اسپات که از صد و چهل هزار دلار آغاز میشود، مزیت رقابتی محسوب میشود.
طراحی ماژولار امکان نصب تجهیزات متنوع از حسگرهای گاز مونوکسید کربن، سولفید هیدروژن و اکسید نیتروژن تا دوربینهای حرارتی و رادارهای زندهیابی را بر اساس نوع مأموریت فراهم میآورد. ربات همچنین مجهز به سیستم صوتی دوطرفه برای برقراری ارتباط با مصدومان، ظرفیت حمل بیست کیلوگرم بار امدادی، چهار ساعت عملیات پیوسته و برد بیش از ده کیلومتر با امکان تعویض سریع باتری است.
انتقال لحظهای تصاویر، دادههای حرارتی، اطلاعات گازسنجی و وضعیت حرکتی به مرکز فرماندهی، به فرماندهان اجازه میدهد پیش از اعزام نیروهای انسانی، ارزیابی دقیقی از مخاطرات محیط داشته باشند و مسیر ورود و استقرار نیروها را با آگاهی کامل برنامهریزی کنند. این رویکرد، زمان واکنش را بهشدت کاهش داده و احتمال آسیب به تیمهای امدادی را به حداقل میرساند.
توسعه حارس نشان میدهد که چگونه میتوان با ترکیب پلتفرمهای سختافزاری موجود و هوش مصنوعی بومی، راهکاری بومی و مقرونبهصرفه برای مدیریت بحران ایجاد کرد که تنها وابستگی به تکنولوژی خارجی را کاهش نمیدهد، بلکه به نیازهای عملیاتی خاص جغرافیای و تهدیدات ایران نیز پاسخ میدهد.
استفاده از رباتهای چهارپا در عملیات امداد و نجات، گامی استراتژیک به سمت ارتقای ایمنی نیروهای دقیق و افزایش اثربخشی مأموریتها در شرایط سخت محسوب میشود. با پیشرفت مداوم در الگوریسمهای ادراک و کنترل حرکت، انتظار میرود نسلهای آینده این پلتفرمها بالاتری کسب کرده و طیف وسیعتری از سناریوهای بحرانی را پوشش دهند.