فاطمی: عبور از خطوط قرمز فرهنگی نشانه شجاعت هنری نیست؛ جدا کردن نوآوری از حاشیهسازی ضروری است
به گزارش خبررسان سیدعباس فاطمی تهیهکننده و مدیر رسانهای در گفتگو با خبرنگار مهر بر تفکیک مفهومی میان جسارت هنری واقعی و عبور از هنجارهای اجتماعی تأکید ورزید.
این فعال رسانهای معتقد است ریشه نمایش صحنههای تابوشکنانه در سریالهایی چون یل در نگرانی عمیق سازندگان نسبت به قدرت اثرگذاری روایت جستجو میشود. وقتی فیلمنامهنویس یا کارگردان به ظرفیت دراماتیک اثر اعتماد کامل نداشته باشد، ممکن است به سراغ عناصری برود که از حساسیتهای فرهنگی جامعه برای جلب توجه استفاده کند.
فاطمی توضیح داد که صحنه آغوشگیری در یل یا بغل کردن دختر به بهانه بستن دهان او پدیده ناگهانی نیستند. این رویکرد تحت تأثیر عملکرد گذشته مسئولان فرهنگی شکل گرفته و نوعی بیکاری خلاقی را نشان میدهد. در گذشته هنرمندان با شیوههای غیرمستقیم چون حذف تصویر، استفاده از نشانههای صوتی، نمایش از نگاه شخصیتهای دیگر یا فید شدن تصویر، حس مواجهه را به مخاطب منتقل میکردند.
وی با اشاره به تغییر روش بازنمایی روابط بیان کرد آنچه تغییر یافته، کمکاری و دمدستی در انعکاس این نوع رابطه است که با صراحت بیشتر اجرا میشود. گاهی هنرمندان جسارت در هنر را با عبور از خطوط قرمز فرهنگی یکسان میدانند، در حالی که شجاعت هنری زمانی معنا مییابد که فیلمساز به سراغ موضوعات دشوار، مسائل مغفولمانده و پیچیدگیهای انسانی برود.
این تحلیلگر رسانهای هشدار داد که واقعگرایی صرفا به معنای نمایش هر اتفاقی در جامعه نیست. هنر انتخاب و اولویتبندی دارد. فیلمساز باید تشخیص دهد کدام موقعیت در خدمت روایت و شخصیتپردازی است و کدام تنها برای تحریک کنجکاوی مخاطب. صحنههای عاطفی نباید احساس اروتیک بودن یا سوءاستفاده از موقعیت جنسی زن را القا کنند.
فاطمی با اشاره به سواستفاده تبلیغاتی از توقیف آثار تصریح کرد در مواردی شاهد بودیم تهیهکنندهای از توقیف اثرش استقبال کرده و پس از رفع توقیف از فروش بیشتر در محافل خصوصی با خرسندی سخن میگفته است. این مدل مدیریت باید با مدیریت پلتفرمهای غربی مقایسه شود که در موارد امنیتی و فرهنگی تساهلی ندارند و محتوای مخالف را به سرعت حذف میکنند.
نظام مدیریت بر رسانههای صوتی و تصویری باید به دور از افراط و تفریط ضوابط را برای تمام فعالان تولید از تهیهکننده تا فیلمنامهنویس تبیین کند. نظارت کافی در مراحل مختلف ساخت از تصویب تا اجرا ضروری است. اگر پس از همه مراحل خطایی رخ دهد، نباید از مقررات عقبنشینی کرد. حفظ حریم خانواده و به ویژه کودکان و نوجوانان در برابر نمایش ناهنجاریها وظیفهای مشترک است که نیازمند اراده قاطع مدیریت فرهنگی میباشد.